Świeża tykwa spiczasta, znana jako Parwal, Pointed Gourd, Potol lub Parval, to charakterystyczne warzywo z rodziny dyniowatych, którego nazwa botaniczna to Trichosanthes dioica. Jest szczególnie popularna w kuchniach Indii, Bangladeszu, Nepalu oraz innych regionów Azji Południowej. Parwal ma zazwyczaj niewielkie, podłużne owoce o zielonej skórce, często pokrytej jaśniejszymi podłużnymi pasami. Charakterystyczny lekko zwężający się kształt jest źródłem angielskiej nazwy Pointed Gourd. Warzywo należy odróżnić od innych azjatyckich tykw, takich jak Ridge Gourd, Bottle Gourd czy Snake Gourd, ponieważ różnią się one zarówno wyglądem, jak i sposobem wykorzystania w kuchni. W Indiach powszechnie używana jest nazwa parwal lub parval, natomiast w Bengalu i Bangladeszu bardzo często spotyka się określenie potol. Miąższ jest jasny, a wewnątrz znajdują się nasiona, których wygląd i twardość zależą od stopnia dojrzałości. Młode owoce są zwykle delikatniejsze, natomiast wraz z dojrzewaniem nasiona oraz miąższ mogą zmieniać strukturę. Parwal ma stosunkowo łagodny, warzywny smak, dzięki czemu dobrze przejmuje aromaty przypraw i sosów. Przed przygotowaniem warzywo należy dokładnie umyć. W zależności od receptury skórkę można pozostawić, częściowo zeskrobać albo delikatnie obrać, a następnie owoce pokroić na połówki, plastry lub kawałki. Parwal nadaje się do smażenia, duszenia i gotowania w sosach. W kuchni indyjskiej jest popularnym składnikiem sabzi i curry, często przygotowywanym z ziemniakami jako aloo parwal. Może być łączony z cebulą, pomidorami, imbirem, czosnkiem, chili, kuminem, kolendrą, kurkumą i mieszankami masala. Spotyka się również potrawy, w których całe lub przekrojone tykwy są nadziewane przyprawioną masą i następnie smażone lub duszone. W kuchni bengalskiej potol pojawia się w licznych tradycyjnych daniach warzywnych i curry, między innymi w połączeniu z ziemniakami, innymi warzywami oraz aromatycznymi przyprawami. Przygotowany parwal można podawać z ryżem basmati, dalem, roti, chapati lub parathą. Ze względu na naturalny charakter świeżego produktu poszczególne owoce mogą różnić się wielkością, kształtem, odcieniem zieleni, intensywnością jasnych pasów, liczbą nasion oraz stopniem dojrzałości. Są to naturalne cechy produktu i nie świadczą o jego wadzie.